ลืม

เขาดื่มจากถ้วยของเธอ

จากนั้นเขากลายเป็นก้อนหิน

เธอเก็บเขาไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของกระเป๋า

แล้วนำมันไปวางในป่าลึก

 

 

เขาค่อยๆละลาย

เชื่องช้ายาวนานสองล้านปี

กลายเป็นผงคลี

ซึ่งลอยละล่องไปตามลมแล้ง

 

 

ต้นไม้งอกจากถ้วยของเธอ

รากของมันหยั่งลงไปถึงยังอีกข้างของเปลือกโลก

 

 

เธอตายแล้วถูกลบลืม

ไม่มีใครรู้จักเธออีกแล้ว

สุดท้ายทุกคนก็ถูกลืม

เธอกล่าวกลั้วหัวเราะพลางจิบดื่มเหล้าองุ่น

 

 

มันก็เหมาะควรแล้วไม่ใช่หรือ

เขาดื่มจากถ้วยของเธอพลางรู้สึกถึงร่างกายที่ค่อยๆแข็งชา

 

 

สามสิบกันยายนสองห้าห้าสี่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: