UNKNOWN NARRATONS 1

 

………นายจะตายแค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ พอนายลั่นไก มันก็จบเลยนะ ไม่มีหรอกชีวิตหลังความตายห่าเหวอะไำร ปัง นายตาย ปืนได้แต้มอีกคน ทุกอย่างดับสูญ แต่นายตายแล้วไม่ใช่หรือนายเป็นผีไม่ใช่หรือ แล้วนายจะมาพล่ามบ้าอะไรเรื่องไม่ มีชีวิตหลังความตาย นายไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นอะไร ฉันเองก็ไม่อยากจะบอก มันจะทำให้นายเสียใจนะ ริชชี่ บุ้ยใบ้ เขานั่งอยุ่บบนกรอบหน้าต่างพูดจาหว่านล้อมเรืื่่องปืนที่เขานำมาให้ ฉันไม่ตายหรอก มีชีวิตอยู่มันทรมานกว่ากันตั้งเยอะ มันก็จริงของนาย แล้วริชชี่ก็เงียบไป……..

…………..เป็นความ สุขเล็กๆที่เขาแลกเปลี่ยนความฝันกับพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งจะค่อยๆเต็มขึ้นทีละน้อยจวบจนสิ้นข้างขึ้น ความคิดถึงหญิงคนรักคล้ายดังผ้าห่มซึ่งห่อคลุมลงมาเงียบเชียบ ฝนมาหาเขาในยามดึกดื่น หล่นพราวในนิทรารมย์หวานเศร้า พรุ่งนี้เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่จะรอคอยเขาอยู่ระหว่างทางเราต่างก็ฝันถึงกันและ กัน ในรอยจูบล่องหนตรงริมฝรปากซีดเศร้า เขาละเมอรักราตรีกาล เดินอยู่ในความมืดโดยไม่ประหวั่นพรั่นพรึง ความมืดซึ่งเหมือนกับนวมน้อยๆห่อหุ้มร่างของเขาไว้และส่งต่อเขาให้กับแสงแดด เช้าวันอาทิตย์ อวลเสียงอดีตวันชื่นคืนสุขแผ่วอยู่ในเสียงไวโอลินสวยเศร้าจากวิทยุที่ถูก เปิดทิ้งไว้ในความเคลิ้มคล้อย ฝนดึกดื่นหยดหนึ่ง แสงจันทร์เสี้ยวจางจำนวนหนึ่ง ความทุกข์เศร้าจำนวนหนึ่ง และตะกอนความทรงจำจำนวนหนึ่ง ค่อยๆเค่ยวทีละน้อยด้วยความทุกข์ทรมานของชีวิต จนระเหยหายเหลือเพียงการเติบโตโดยที่เขาไม่รู้สึก รอยไหม้ของความแข็งแกร่ง แผลเป็นของความผิดพลาด สิ่งต่างๆจะค่อยๆรวมขึ้นเป็นร่างกายซีดเศร้าของเขา ละเธอผู้ซึ่งคงหลับไหลไปแล้ว แต่ยังคงสว่างกระจ่างประหนึ่งดาวเหนือในคืนนี้ เขาจะหลับในความหลับ และควานหามือของเธอในความมืดนั้น เพื่อที่จะเกาะกุมกันไว้จนกว่ารุ่งสางจะมาถึง……………

………….. แล้วก็พรูลงมา พรูลงมาเชื่องช้าเหมือนน้ำตาามัญของเด็กสาวช่างเศร้า ที่ร้องให้ให้กับการร่วงโรยของกลีบดอกไม้ของเมื่อวานนี้ ร่างของเขา พรูลงมา เหมือนน้ำตานั้น ร่างที่ห่อหุ้มความร้าวเศร้าไว้เช่นนั้น พรูลงมา ร่วงล่นลงมาในแรงดึงดูดเดียวกับที่โลกกระทำต่อฝนหลงฤดู ถ้าฉันร่วหล่นลงไปแล้วเธอจะหยุดร้องให้หรือเปล่า เด็กสาว เธอจะหยุดร้องให้และเติบโตขึ้นหรือเปล่า เมื่อฉันร่วงหล่นไปเช่นนี้เธอจะหยุดเสียใจให้กับสรรพสิ่งหรือเปล่า เธอจพกลืนก้อนสะอื้น แล้วกินมันลงไปเพื่อที่จะเติบโตชั่วข้ามคืนหรือเปล่า หัวใจเธอจะกลายเป็นหินไปใช่ไหม และนั่นจะทำให้เธอเป็นเหมือนกับมนุษย์คนอื่นๆหรือเปล่า ร่างของเขาปะทะเข้ากับเม็ดฝนที่ร่วงหล่นมาก่อน อากาศอวลกระอายวิปลาสของฝนซึ่งตกผิดเวลา ไอของแสงแดดที่ถูกสลายด้วยหยดน้ำกะจิริดอันมหาศาล ไอความร้อนปะเข้ากับร่างของเขาซึ่งชั่ววิานทีหนึ่งได้กลายเป็นปุยนุ่นบางๆ  ก่อนที่ร่างของเขาจะแหลกเหลว ลมหายใจจะสูญดับ ดวงตาจะปิดลง เขาฝันเห็นเด็กสาวซึ่งมีหัวใจเป็นหิน เด็กสาวซึ่งเดินอยู่ท่ามกลางผู้คนด้วยหัวใจที่กลายเป็นหิน และเขาสำนึกเสียใจที่ตนเองร่วงหล่นลง ร่วงหล่นอย่างเศร้า พรูราวกับฝนลาฟ้า น้ำตาลาแก้มซีดเศร้า………………..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: