Flash Fiction : ลินดากำลังร้องเพลง

-หนูว่าพี่เงียบๆดีกว่านะ พี่แม่งเหี้ยว่ะ

ลินดาพูดอะไรทำนองนั้นก่อนที่เธอจะเริ่มร้องเพลง กรีดกีตาร์เศร้าสร้อยในค่ำคืนมืดมิดที่มีแต่เราสอง คนรักหน้าหนวดของเธอ นั่งอยู่ที่ฝั่งตรงข้าม บันทึกเสียงเพลงที่จะโด่งดังในอีกหลายปีต่อมา นานจนเธอลืมค่ำคืนนี้ไป ลืมคนรักหน้าหนวด ลืมเรื่องการทำแท้งสองสามครั้ง ลืมเรื่องการติดคุกข้อหาฉ้อโกง ลืมแทบทุกเรื่องและใช้ชีวิตในห้องที่คล้ายๆกันนี้ ห้องที่มีแต่ความมืดทึม

 

กังวานของกีตาร์สากระคายอยู่ในแถบบันทึกเสียงซึ่งจะค่อยๆเก่าเก็บ ลินดาร้องเพลงที่เธอแต่งขึ้นมาเอง เพลงเศร้าๆของเด็กสาวอายุสิบหกที่โดดเดี่ยว เธอวางกีตาร์สีน้ำตาลมอดไหม้ลงบนขาข้างที่เปลือยเปล่า กระโปรงสีขี้เถ้าที่มีชายขลิบผ้าลูกไม้ถูกรั้งขึ้นไปเหนือเข่า กลางช่วงขาที่จมลึกลงในความมืด ช่วงขาที่ยังเฉอะแฉะจากการร่วมรัก เธอกับเขาเพิ่งร่วมรักกัน ชายคนรักที่อายุมากกว่าเธอสิบห้าปี ช่างเทคนิคของสถานีวิทยุท้องถิ่น เขาเป็นคนไม่กี่คนในเมืองเปล่าเปลี่ยวที่พอจะมีแถบบันทึกเสียง เธอคนเศร้ามีเพียงเสียงขมขื่นและกีตาร์โปรงสีน้ำตาลที่กำลังมอดไหม้ตัวเอง

 

กลางคืนมีกลิ่นเมือกคาวของน้ำกาม ปะปนกับกลิ่นของน้ำตาลที่ไหม้ไฟในเสียงกีตาร์ของเธอ อาการของรสหวานที่ค่อยๆเขื่อนขมขณะตัวมันเองละลายทีละน้อย เหนียวติดก้นถ้วย เด็กสาวเผาไหม้ตัวเอง ร้องเพลงเพลงหนึ่งที่ไม่มีใครได้ยินจนอีกหลายปีต่อมา  เพลงไม่รู้ชื่อที่เด็กหนุ่มผมหยิกหยองรื้อค้นมาได้ และเฝ้าเพียรตามหาตัวเธออยู่นานหลายเดือนก่อนจะพบว่าเธอเป็นหญิงอ้วนเจ้าอารมณ์ที่เลิกเล่นกีตาร์ไปตลอดชีวิต ลูกจ้างร้านเสริมสวยที่ไว้เล็บยาว และสูบบุหรี่จัด

 

แม่ลินดาคนเศร้า ตอนนั้นเธอยังไว้ผมตรงยาวซึ่งชื้นเหงื่อเหนอะหนะ  ห้องเช่าที่ทั้งเงียบทั้งมืดทึม อบอ้าวอยู่ในคืนกลางฤดูร้อนอันโหดเหี้ยม คนรักหน้าหนวดเมียหนึ่งลูกสองที่เธอไม่รู้ เครื่องบันทึกเสียงที่มีไมค์ยืดยาวเหมือนลึงค์สีดำ สูบเอาเสียงสากเศร้าของเธอไปเก็บไว้ตลอดกาล

ว่ากันว่าเธอปฏิเสธที่จะฟังเพลงนั้นซ้ำ เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยร้องไว้ เพลงที่โบยตีวัยเยาว์ของเธอและเธอตอบโต้ด้วยการลืมมันไป

สายน้ำล่องไหล ค่ำคืนมืดดำ หลังร้องเพลงจบพวกเขาร่วมรักกันอีก  ตักตวงเอาเท่าที่ได้จากเด็กสาวใจแตกจวบรุ่งอรุณมาเยือน  เธอไม่เคยได้ฟังเสียงที่เขาอัดไว้ ได้พบหน้าเขาอีกสักสองสามครั้ง หลังจากพ่อรู้เรื่อง เธอออกจากเมือง สาบสูญไปในแม่น้ำแบบเดียวกับในเพลง ผิดก็แต่เป็นแม่น้ำโสโครกที่เธอไม่อาจชำระล้างตัวเองได้ชั่วนิรันดร์

 

มีการเปิดเพลงของเธอในเวลาต่อมา เพลงซึ่งถูกบันทึกขายตามแบบที่มันถูกอัดในครั้งแรก มีการเขียนถึงตำนานของเธอกับคนรักนักบันทึกเสียง มีรูปถ่ายเศร้าๆของเธอบนปกซีดี เพลงของเธอกลายเป็นตำนาน และเธอกลายเป็นความมืดในห้องน้อย หญิงวัยกลางคนกร้านชีวิตที่ไม่สวมกระโปรงชายลูกไม้อีกแล้ว มอดไหม้ตัวเองจนหมดสิ้นแล้ว

 

บันดาลใจจากเพลง Song Linda Wrote Herself ขับร้องโดย Linda Bruner  และตัวชีวิตของ Linda Bruner เอง

ฟังเพลง ที่นี่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: