เรื่องสั้นๆเขียนลวกๆ เพื่อลอกเลียน และระลึกถึง อุเทน มหามิตร

 

 

เวลาหลังถ้วยกาแฟเหลือค้างกระซิบคำพิศวาสบาดหูใส่เขา่อย่างอาฆาตมาดร้าย

เขาผู้ซึ่งใช้ชีวิตหลบๆซ่อนๆตคิดว่าตัวเองจะมุดลงดินทีไหนดีมากกว่าจะตอบโต้

กีตาร์สากระคายของชายหนุ่มที่ตายไปอย่างอนาถาหลายปีก่อนหน้า

เกลื่อนกล่นหยดน้ำตากลั่นจากอากาศอับโชคที่บังเอิญกระทบตัวโน๊ต

ฝนน้ำตาจึงหล่นใส่หลังคาหัวใจเปาะแปะ เปาแปะ

ของเหลวชื้นแฉะอันตรายกว่าคมหอกคมดาบ

ต่อให้มุดลงใต้ดินมันก็ตามไปชื้นแฉะหนืดเหนียวหลอมละลายเหลวไหลเลื่อนเปื้อนเปรอะเอาจนได้

กาแฟหกรดเสื้อเชิ้ตที่กินความขื่นขมเข้าไปเต็มรัก

ไม่ทันคายถ่มถุยทิ้งก็ติดแน่นหนึบนานจนแม้แต่ไฮเตอร์ยังต้องพ่ายแพ้แก่ร้กสามเศร้าฉาวระทม

เขาเฝ้าครุ่นคิดถึงถุงพลาสติกฉีกขาด และเสียงกรอบแกรบน่ารักของมัน

อันจะเป็นคู่ต่อกรที่อยู่มือกับหยาดน้ำตา ขึงพาดต่างหลังคาหัวใจรั่วละลาย

หลบฝนในเพิงพลาสติกทำลวกๆ

หยาดน้ำตายาวนานสามนาทีคลี่ตัวออกหลังเสียงดนตรีสะดุดหยุดลง

คนหนุ่มเล่นซ้ำในกงกรรมกงเกวียน ลุกเดินไปฉี่แล้วดื่มยาพิษในห้องน้ำฆ่าตัวตาย

หยดน้ำในน้ำตาค้างกลางอากาศหวาดผวาเมื่อพรรคพวกพากันกลายเป็นน้ำขังเจิ่งน้องพลาสติกสกปรก

แต่แรงโน้มถ่วงกักขฬะไม่ปรานีดึงเจ้าหยดย้ำตาน้อยๆลงในบึงขังความเศร้า

แอ่งน้ำขังความเศร้า แอ่งน้ำสกปรกขังความเศร้าอีเหละเขละขละในไปด้วยโคลนความทรงจำ

เขาไม่อยู่ที่นั่นแล้ว มุดดินขุดลึกเปื้อเปรอะ

หนีไปจากความเศร้า หนีไปจากความเหงา

ด้วยอากัปของการขุดหลุมลึกเท่านั้นเอง ที่ทำให้ลืม

ข้าเชื่อในพลังแห่งการหลบซ่อนๆ เขาแถลงสุนทรพจน์เงียบๆในใจเพราะกลัวใครจะได้ยิน

 

หมายเหตุ :

http://youtu.be/Cche-h83qNQ  เพลงเจ้ากรรมที่ทำให้เกิดเรื่อ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: