คนรักของความเศร้า (ชื่อชั่วคราว) แปลตามอำเภอใจจาก The North China Lover ของ Marguerite Duras โดย Filmsick 1.

หมาย เหตุ ผมแปลหนังสือเล่มนี้โดยไม่ได้มีความรู้เรื่องการแปลใดๆ และตัดสินใจใช้ภาษาของตัวเองในการแปลโดยมีจุดประสงค์เพื่อซึมซับตัวเรื่อง สำนวน และจังหวะ และเพื่อเก็บไว้เพื่ออ่านเพียงลำพังป็นภาษาไทยอีกครั้ง โปรดอย่าได้ถือเป็นจริงเป็นจังใดๆ

 

1.

บ้านนั้นตั้งอยู่ กลางลานกว้าง ที่ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเปิดโล่ง ราวกับงานปาร์ตี้ ที่ที่มีเพลงวอลทซ์ของ Strauss และ Franz Lehar หรือกระทั่ง เพลง Ramona และ China Nightsลอยลอดลงมาทางบานหน้าต่าง บานประตู มีน้ำเจิ่งนองไปทั่วทุกหนแห่ง ทั้งด้านในและด้านนอก

 

พวกเขา กำลังล้างบ้าน ล้างกันแบบนี้สักปีละสองสามครั้ง เหล่าเพื่อนๆของเด็กรับใช้ในบ้าน และเด็กแถวบ้านต่างก็พากันมามุงดู พวกเขามาพร้อมกับถังน้ำ พากันมาล้างกระเบื้องปูพื้น ผนัง และโต๊ะ พวกเขาตางเต้นรำไปตามจังหวะของเพลงจากยุโรปขณะล้างบ้าน พวกเขาพากันหัวเราะ พากันร้องตาม

 

มันคืองานรื่นแรง มีชีวิตชีวาและเปี่ยมสุข

 

เสียงดนตรี, นั่นล่ะแม่ สตรีชาวฝรั่งเศสผู้ซึ่งเล่นเปียโนอยู่ในห้องถัดไป

ใน หมู่คนที่กำลังเต้นรำนั้น ได้รวมเอาหนุ่มน้อยชาวฝรั่งเศสอันหล่อเหลา เขาจับคู่เต้นอยูกับสาวน้อยอีกคน ฝรั่งเศสเช่นกัน และยังประพิมพ์ประพายคล้ายกันอีกด้วย

เธอคือเด็กสาวคนที่ไร้นามในหนังสือเล่มแรก , หรืออาจะเป็นคนก่อนหน้านั้น , หรืออาจจะเป็นคนนี้

 

ส่วนเขาคือเปาโล น้องชายคนเล็กที่พี่สาวของเขาเทิดทูน พี่สาวคนที่ยังคงไร้นาม

 

หนุ่มน้อยอีกคนโผล่เข้ามาในปาร์ตี้นั้น เขาคือปิแอร์ พี่ชายคนโต

เขาวางตัวไว้ไกลจากงาน และเฝ้ามองดูมันจากที่ไกล

เขาเฝ้ามองความรื่นเริงนั้นเนิ่นนาน

 

แล้ว ทันใดเขาก็ทำมัน เขาผลักเด็กรับใช้ซึ่งพากันแตกฮือด้วยความกลัวออกไปให้พ้นทาง มุ่งหน้าไปยังคู่พี่น้องชายหญิงที่กำลังเต้นรำกันอยู่

ทันใดนั้น เขาคว้าหมับเข้าที่ไหล่ของน้องชายตัวน้อย เหวี่ยงร่างของหนูน้อยเข้าหาบานหน้าต่างชั้นบนเพื่อเปิดมันออก และด้วยความรู้สึกอันป่าเถื่อน เขาโยนเด็กน้อยออกไปทางหน้าต่างราวกับโยนร่างของสุนัขตัวหนึ่ง

น้องชายคนเล็กลุกขึ้นจากพื้น ผละจากไปโดยไม่มองกลับหลัง กรีดร้องอย่างไร้ถ้อยคำ

เด็ก สาวตามเขาไป เธอกระโดดออกทางหน้าต่างแล้วไล่ตามเขาไป พบเขานอนแผ่อยู่ตรงขอบลาน ร้องให้ และตัวสั่นเทิ้ม เขาบอกว่าขอตายเร็วๆเสียดีกว่า ดีกว่าอะไร ? เขาไม่รู้อีกแล้ว เขาพลันลืมไป เขาไม่ได้บอกออกมาว่าเขาหมายถึงพี่ชายนั่นเอง

 

แม่กลับไปยังเปียโน แต่เด็กๆแถวบ้านไม่กลับมาอีกแล้ว  จากนั้นพวกเด็กรับใช้ก็ละทิ้งบ้านตามไป

 

กลางคืนคืบคลานมาแล้ว หากพวกเขาก็ยังคงอยู่กันในตำแหน่งเดิม

แม่ยังคงอยู่ที่นั้น ที่ที่มีงานปาร์ตี้เมื่อบ่าย

ทุกสิ่งอย่างคืนสู่สภาพปกติ บรรดาเครื่องเรือนก็ถูกเคลื่อนกลับไปอยู่ที่เดิมของมัน

 

แม่ไม่ได้คาดหวังอะไรอื่น เธอเพียงอยู่ตรงกลางอาณาจักรแห่งเธอเอง  -อันคือครอบครัวที่เราลอบมองอยู่ในตอนนี้

แม่ไม่สอดมือยุ่งเกี่ยวการณ์ใดๆอีกแล้ว และจะไม่มีวันทำอีกด้วย

นางเพียงปล่อยให้สรรพสิ่งเป็นไปตามที่มันต้องเป็น

เราจะเล่าเรื่องที่เหลือทั้งหมดจากที่นี่

 

นางคือแม่ผู้ไร้เรี่ยวแรงใดๆ

 

พี่คนโตมองดูแม่  เขายิ้มเยาะใส่นาง แต่แม่ไม่ได้เห็นเขา

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: