ไม่ใช่บทกวี , เพียงการปลอมแปลงที่พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง

 

 

 

หมายเหตุ : ถ้าในอนาคตได้รวมเล่ม จะใช้อันนี้เป้นบทเปิด และใช้ชื่อบทนี้เป็นชื่อเล่ม :))

 

ไม่ใช่บทกวี , เพียงการปลอมแปลงที่พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง

การนึกฝันเอา การประดิษฐ์ขึ้นมาใหม่ ดัดแปลงจากตะกอนความรู้สึกดั้งเดิม

ซึ่งสึกกร่อนไปหลายส่วนเพราะถูกใช้งานซ้ำๆ

ความเศร้าจอมปลอม ความทุกข์ทำเทียม น้ำตาหัดใหม่

ไม่ใช่บทกวี , เพียงการปลอมแปลงที่พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง

 

ฝันเอาถึงเหล่าคนโซ เสกสวนดอกไม้ขึ้นจาอากาศกลวงเปล่าเบื้องหน้าจอสี่เหลี่ยมเรืองแสง

รัตติกาลจำลอง สนธยาเสแสร้ง อรุโณทัยสำเร็จรูป

มันค่อยๆก่อร่างขึ้นเช่นนั้นจากคำที่ตายแล้ว

ในการคืบคลานของประธานที่เรารู้อยู่ก่อน กระทำกริยาที่เรารู้อยู่ก่อน ก่อกรรมที่เรารู้อยู่ก่อน

วลีที่เราหยิบยืมมา

คำวิเศษณ์ที่ขยายเพื่อตัวมันเอง

บุพบทที่ทำจากน้ำตาล

ไม่ใช่บทกวี , เพียงการปลอมแปลงที่พอมีฝีมืออยู่บ้าง

 

ความทรงจำของเธอราคาเท่าไร

ขโมยประวัติศาสตร์ที่พวกเขาเอาไปฝังกลบไว้สิ

หรือประดิษฐ์เรื่องเล่าจากเศษขยะของกาลเวลาก็ได้

ความเข้าอกเข้าใจจากโรงงานสำเร็จรูปที่ขูดรีดค่าแรงมีไว้ใช้แล้วทิ้ง

ซื้ออันใหม่มาสำรองให้มากๆ จะได้ดูสดใหม่อยู่เสมอ

 

บัดนี้ ข้าพเจ้าซึ่งหลงใหลอยู่ในความล้มเหลวของตนเอง

ความอหังการอย่างเดียวที่ข้าพเจ้าเหลือมี

คือการกล่าวออกไปว่า นี่ก็พอมีฝีมืออยู่บ้าง –ไอ้กราปลอมแปลงนี้

 

 

เจ็ดกันยายนสองห้าห้าสาม

 

วิัวัฒน์ เลิศฯ



 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: