กุหลาบ

 

 

ความงดงามทำให้ฉันคลื่นเหียน

 

เธอเก็บดอกกุหลาบไร้หนามมาจากสวนสวรรค์

สร้างขึ้นทับบนสุสานของเหล่าผู้ตายไร้นามไร้ใบหน้า

 

กุหลาบสีแดงสด ราวกับสีของเลือดใหม่

แดงจนแทบจะหยดคายเอาความตายออกมา

 

เมื่อเธอดอมดมกลิ่นของมัน

และบอกกับฉันว่ากุหลาบนี้ทำให้โลกเบิกบาน

 

เมื่อเธอบอกว่าเธอจะเขียนบทกวี

เพื่อพรรณนาความงามของกุหลาบ

 

เมื่อเธอบอกว่า

ความงามของมันทำให้เธอใฝ่ฝันถึงการเปลี่ยนแปลงโลก

 

เมื่อเธอจ้องมองกุหลาบในแจกันแก้ว

ชุ่มน้ำเจือน้ำยาอาบศพ ให้กุหลาบคงรูปอยู่เช่นนั้น

.

ฉันผู้ซึ่งขยาดแม้ต่อการย่างเท้าลงในสวน

เฝ้าฝันว่ามือเปื่อยเน่าของคนตายจะฉุกลากเราทั้งคู่

ลงสู่เหวลึกนิรันดร์

 

ฉันผู้ซึ่งหวาดขยาด

ดอกกุหลาบผีสิงอันสร้อยเศร้า

ซึ่งแผ่รังสีแห่งความเคียดแค้นในกลิ่นหอมชวนสะอิดสะเอียนของมัน

 

ฉันผู้ซึ่งถึงที่สุดหวาดกลัวต่อการอาศัยร่วมบ้านกับเธอ

 

ฉันผู้ซึ่งในที่สุด กระโจนออกจากชั้นสองของบ้าน

หล่นลงในสุสานของความจริง

 

ยี่สิบเจ็ดกันยายนสองห้าห้าสาม

วิวัฒน์  เลิศฯ

กำนัลแด่ บุญชิต ฟักมี และ Aofdense

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: