ทะเลไม่ร้องขอ

ผ้าเช็ดตัวที่เหม็นอับร้องขอเสรีภาพจากการอาบน้ำ

สิ่งที่ได้รับคือการถูกนำไปหมกในตะกร้าผ้ารอซัก

ที่รักมนุษย์ย่อมต้องสะอาดเอี่ยมเสมอ ช่างเชื้อราชังแสงแดดนั่นเถิด

 

 

ใบไม่ร้องขอสันติภาพจากสายลมฤดูมรสุม

รอจนฤดูหนาวเถอะสายลมว่า

พอถึงตอนนั้นใบไม้ก็ร่วงโกร๋นแห้งเหี่ยว

ความยุติธรรมบรรจุอยู่ในผลซึ่งถูกเก็บกินจนเกลี้ยงเกลา

 

 

มนุษย์ร้องความเสมอภาคกับพระเจ้า

จงทำความดีและสวดภาวนา

ความทุกข์ของพวกเข้าเป็นสิ่งซึ่งติดอยู่กับตัวเหมือนกรรมติดอยู่กับเจ้า

การดื่มกินความงามของพวกเจ้าทำให้ข้าลอยสูงขึ้น

เราจะเสมอกันก็ต่อเมื่ออยู่ในห้องขนาดพอดีตัวใต้โลกเท่านั้น

 

 

โปรดระวังทะเลที่ไม่ร้องขอ

ถลันมือวูบหนึ่ง กลืนกินทวีปจนเป็นบึงน้ำ

ไม่ถามคำ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: