น้ำค้างงุ่มง่าม

 

น้ำค้างคืบคลานงุ่มง่ามบนใบไม้อิ่มความมืด

เผลอหล่นลงในปากปลาวาฬ

ที่กำลังเลื้อยเชื่องช้าในป่ารกชัฏ

บนถนนมืดทับที่เหนื่อยล้า

เธอซบหน้าลงบนพวงมาลัยรถซึ่งยังคงห้อตะบึงไป

ดับไฟหน้าเสียเถิด

จากนี้เราจะเหินบินออกนอกถนน ไปยลโลกพระจันทร์

เฉพาะแสงเรื่องเรืองสีเขียวหลุดกระเด็นออกจากโทรทัศน์ที่ถูกเปิดทิ้งไว้

แล่นขึ้นไปประดับประดาบนยอดตึกระฟ้าจนเรืองเรื่อไปทั้งเมืองที่กำลังหลับไหล

ในคืนนั้นโทรทัศน์เหลือแค่สองสี

-แดงและน้ำเงิน

บทกวีตกกะไดลงแตกเกลื่อนก้นจ้ำเบ้า

กอบคำมารวมกันใหม่ ประกอบอย่างไรก็ไม่เห็นได้เรื่องได้ราว

สงสัยเจ้าเศษคำนั้นคงเชื่อนกันด้วยน้ำตาล

จึงเปราะแตกและค่อยเยิ้มเหลวเหนียวหนับติดมือ

สังหารนิ้วมืออย่างเหี้ยมโหดด้วยคมดาบบนแป้นพิมพ์

คว้านเอาลายนิ้วมือทิ้งไป

กลืนรอยเลือดกลบเกลื่อนหลักฐาน

ฆาตกรลอยนวลอยุ่เนือเสียงฮัมเพลงทำนองเดียวของเครื่องใช้ไฟฟ้า

เธอฉีกปฏิทินเกินออกไปหนึ่งเดือน

เข้านอนหลับฝันดีตื่น

ขึ้นพบตัวเองแก่ลงหนึ่งร้อยปี

และศตวรรษที่สูญหายกลายเป็นประวัติศาสตร์ฉบับมารตรฐาน

กลิ่นเน่าเปื่อยของซากศพหนึ่งร้อยศพ

ถูกกลั่นเป็นน้ำหอมดับกลิ่นปาก

ยี่ห้อนกพิราบบินข้ามเส้นขอบฟ้า

ว่ากันขายว่าขายดีจนขาดตลาด

สิบแปดสิงหาคมสองห้าห้าสาม

วิวัฒน์ เลิศฯ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: