เพลงรักของวันนี้

ลมพัดดอกไม้หลุดจากกิ่งปลิวเข้ามาตกบนพื้นห้องน้ำแล้วเริ่มเปื่อยเน่า
ข้าพเจ้าล้างเท้าอย่างเสร้าๆแล้วเดินกลับมาเขียนบทกวี
สดุดีการเปื่อยเน่าของดอกไม้

กระแสลมพัดเอากลิ่นอับเฉาของความตายมาจากโรงงานร้าง
ประสมเข้ากับฝนใหม่ของวันนี้
ไหลซึมลงในแปลงผักปลอดสารพิษ

กากกาแฟค้างเหลืออยู่ในถ้วยกระเบื้องเคลือบคราบริมฝีปากสีน้ำตาล
หัวใจซึ่งระรัวอยู่อย่างเงียบเชียบในยามบ่ายของวันหยุดราชการ
ฝันกลางวันทั้งที่ลืมตาตื่น
ถึงความสงบหลังถ้วยชา

ประตูเก่าแก่ยังคงหับปิดสนิท
ซ่อนความลับไว้ภายใน
พอมันเปิดออกก็ไม่พบเจอสิ่งใด
ภาพสามัญระเหิดจินตนการลามกไปเสียสิ้น

เรารอคอยสายฝนของเมื่วานนี้
ให้ชะล้างคราบน้ำตาของวันพรุ่ง
ขณะร้องเพลงรักของวันนี้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: