พระจันทร์ชรา

พระจันทร์ชรา
สะท้อนเงาของตนลงบนแอ่งน้ำขังที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่

เธอเขียนบทกวีความรัก
ด้วยค่ำคืนเดียวดายคืนแล้วคืนเล่า

ปีศาจ
นั่งทับอยู่บนอกของหญิงสาวที่กำลังฝันถึงทุ่งดอกไม้

เราจะร้องเพลงแก่กัน
ขณะถูกลากจูงไปยังหลักประหาร

กำแพงโบสถ์เพิ่งทาสีใหม่
ด้วยเงินสนีบสนุนจากภาษีสงคราม

ไม้แก่เหยียดกิ่ง
เกี่ยวรวงดวงดาวมาแขวนแทนใบ

ฝนหยดหนึ่งของประวัติศาสตร์
หล่นลงในทะเลของเรื่องเล่า

และฉันเขียนอยู่ในความฝัน
ที่นั่น….ไม่มีอะไรเลย

สิบเอ็ดสิงหาคมสองห้าห้าสาม
วิวัฒน์ เลิศฯ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: