เมื่อพวกเขาตายครบหนึ่งศตวรรษ

เมื่อพวกเขาตายครบหนึ่งศตวรรษ พวกเขาก็ถูกจดจำได้

ผุดบังเกิดเหมือนภาพนิมิต ประหนึ่งภูตผีที่กลับมามีตัวตน

ลืมฉันเสียก็ได้ แต่จงจดจำความตายของฉัน

เด็กน้อยกลืนดาบเล่มหนึ่งลงคอ แล้วถ่ายเอานกพิราบฝูงหนึ่งออกมา
เลือดหยดหนึ่งซึ่งเปื้อนเปรอะอนุสาวรีย์แห่งสันติภาพถูกลมฝนของการเวลาชะออกมาเป็นฝุ่นผงเมื่อวานนี้
ฝนที่ตกลงมาดับไฟกลางเมืองซึ่งมอดไหม้ ได้มาจากกระเหยของหยดน้ำตา
แม่บ้านเดินไปบนโถงทางเปลี่ยว ก้มลงถูคราบเลือดของลูกชายลูกสาว

เมื่อพวกเขาตายครบหนึ่งศตวรรษ พวกเขาก็ถูกจดจำได้
หากเมื่อพวกเขาตายครบหนึ่งศตวรรษ คนที่ลืมพวกเขาก็ล้วนตายลงเช่นกัน

ฉันจดจำความตายของผู้คนในศตวรรษที่แล้ว และจดจำคนตายของศตวรรษนี้
และสิ่งที่พวกเขาได้ทำก่อนตาย

สิบสิงหาคมสองห้าห้าสาม
สี่เดือนต่อมา

วิวัฒน์ เลิศฯ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: