นักภูมิศาสตร์เมาค้าง

ในยามเช้าหนึ่งซึ่งมืดสลัวด้วยลมพายุตะวันตก

นักภูมิศาสตร์ผู้ซึ่งเมาค้างจากสุราชั้นเลวยี่ห้อเรือสำเภาประดับปืนใหญ่
เผลอลากเส้นขยุกขยุยลงบนกระดาษเปล่า

ระหว่างที่นี่กับที่นั่น
ต่างกันที่ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นเจ้าของ

แถวทางของคนทุกข์
ล่ามกันไว้ด้วยโซ่ที่ทำขึ้นโดยนักประวัติศาสตร์ตาบอดในเหมืองโบราณใต้ดิน

เป็นของเรา เป็นพวกเรา
เป็นอย่างเรา เป็นศัตรู

แสงอาทิตย์ไม่มีเจ้าของ หินก้อนหนึ่งไม่มีเจ้าของ
ต้นไม้โบราณไม่มีเจ้าของ กรวดทรายไม่มีเจ้าของ

มีแต่การเป็นเจ้าของที่จองจำ

เก้าสิงหาคมสองห้าห้าสาม

วิวัฒน์ เลิศฯ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: