ประวัติศาสตร์ซึ่งถูกสาปมิให้ชรา

ประวัติศาสตร์ซึ่งถูกสาปมิให้ชรา

เดือนพฤษภาคมที่ถูกฉีกออจากปฏิทินทุกฉบับ

แสงแรกของยามเช้าที่ไม่เคยถูกจดจำ

บทเพลงไร้ทำนองที่พอเปล่งเสียงร้องก็สาบสูญไป

เหล่านักฝันถูกสังหารหมู่ในขณะกำลังหลับ

เลือดของพวกเขาระเหยหายในช่วงหยดน้ำค้างแห้ง

มนุษย์ซึ่งถูกสาปให้มีเสรีภาพ

ไถ่ถอนบาปด้วยการผูกขาตัวเองไว้กับความดีงาม

มีแต่สัตว์เชื่องเท่านั้นที่เชื่อว่ากรงนั้นอบอุ่น

ประวัติศาสตร์ซึ่งชราแล้วเล่นซ้ำเป็นครั้งที่เจ็ดสิบหก

มีแต่บาปเท่านั้นที่ชำระล้างให้ข้าสะอาดเอี่ยม

เืดื่มกินคำลวงเพื่อเป็นเสบียงกรังเดินทางไกลไปหาความจริง

วิธีการที่ผิดในเป้าหมายที่ถูก

หอมดอกไม้กินคนที่เราไม่เคยปลูก

ฉันชอบความฝันของเธอ

ดวงตาซึ่งละเมอเหม่อราวกับหนอนตาบอดกินใบไม้พิษ

ฉันชอบความงามของเธอ

สุกปลั่งราวผลไม้ที่ร่วงลงและค่อยๆเปื่อยเน่า

ฉันชอบความรักของเธอ

ซึ่งโอบรัดแน่นหนาราวกับอ้อกอดอสรพิษ

ฉันชอบความทรงจำของเธอ

เพราะมันขาวสะอาดราวกับหนังฟอกที่ลอกมาจากคนตาย

ประวัติศาสตร์ถูกสาปมิให้ชรา

มนุษย์ถูกสาปให้มีเสรีภาพ

เราถูกสาปให้ต่อสู้

เพื่อที่จะต่อสู้กับชัยชนะครั้งแล้วครั้งเล่า

มีแต่การต่อสู้เท่านั้นที่เป็นชัยชนะโดยตัวมันเอง

เพราะมีแต่การต่อสู้ตราบจนพ่ายแพ้ไปทีละน้อยเท่านั้น

มีแต่การต่อสู้ ของมนุษย์ผู้ยังเยาว์

บนห่วงโซ่ประวัติศาสตร์ซึ่งไม่เคยชรา

สามสิงหาคมสองห้าห้าสาม

วิวัฒน์ เลิศฯ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: