คืนที่ผมนอนหลับไปกับ บ๊อบ ดีแลน

“ว่ากันตามตรง ประวัติศาสตร์ มันก็แค่นิยายโรมานซ์ของผู้ชนะ ความคับแค้นของผู้พ่ายแพ้ก็ด้วย” นั่นคือประโยคแรกที่เขา – บ๊อบ ดีแลน พูดกับผมซึ่งไม่เคยรู้จักกับเขามาก่อน

สิ้นไร้กาละเทศะ เขาเรียกตัวเองว่า บ๊อบ เขาไม่ได้ตั้งเองแม่ของเขาเป็นคนตั้งสำหรับเด็กหนุ่มต่างอำเภอจากจังหวัด ขอนแก่นนั่นเป็นเรื่องหนักเอาการ เขามาบอกผมทีหลังว่าตอนเด็กๆเขาชอบบอกเพื่อนว่าชื่อบอย แต่ตอนนี้เขายินดีปรีดากับชื่อบ๊อบ จะว่าไปตอนนั้นก็เถอะ ชื่อบ๊อบไม่ได้แปลกหูอะไร -นั่นผมคิดเอาเองเวลาต่อมา

แม่ตั้งชื่อเขาตามนักร้อง บ๊อบ ดีแลน แต่เขาไม่รู้จักหน้าแม่เขาหรอก แม่เขาทิ้งพ่อไปตั้งแต่เขาเพิ่งหย่านม เรื่องนี้เขาก็บอกผมทีหลัง บอกว่าพ่อเปลี่ยนชื่อเขาจากบ๊อบเป็นบอยตอนที่พาเขากลับขอนแก่น พ่อกับแม่ของเขาพบรักกันในมหาวิทยาลัย แต่ตอนนี้พ่อเขาเป็นครูที่กรุงเทพ ส่วนแม่นั้นเขาไม่กล่าวถึงอีก

เขารู้เรื่องบ๊อบ ดีแลนตอนเขาอายุสิบห้า พ่อคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ควรจะเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง แน่นอนพ่อของเขาก็หลงไหลบ๊อบ ดีแลน แม้จะเป็นบ๊อบ ดีแลนเมืองไทยอย่าวงคาราวาน พ่อพยายามอย่างที่สุดที่จพเปิดกว้างกับเขาเพราะพ่อก็ยังช้ำใจเรื่องนี้อยู่ พ่อเผลอหลุดปากเรื่องแม่ในคืนวันเสาร์ที่อากาศร้อน พ่อดื่มไปนิดหน่อย เปิดเพลงของหน้าหงาที่ก๊อปมาจาก เรสท์เลส แฟร์เวลล์ของบ๊อบ ดีแลน ตอนนั้นเองที่บ๊อบ ดีแลนพรั่งพรู

จากนั้น -นี่จากปากคำของเขา เขาค่อยๆกลายเป็นบ๊อบ ดีแลน

อานิสงค์แรกคือภาษาอังกฤษ บ๊อบ ดีแลนช่วยให้เขาผ่านชั้นมัธยมด้วยคะแนนวิชาภาษาอังกฤษที่พอไปวัดไปวาได้ แต่ที่เหลือเชื่อกว่านั้นคือ หลังจากเขารู้เรื่องนี้ประมาณสามเดือน ผมที่เคยตรงลู่แนบติดหนังหัวก็เริ่มโงหยักศก พ่อตีเขาเกือบตายเพราะเข้าใจว่าเขาไปดัดผม -ห่าสิ ใครมันจะอยากไว้ผมทรงบ๊อบ ดีแลน เขาบอกผม

เอาเป็นว่าเขาค่อยๆผมอลง ใบหน้าเรียวตอบ ผมหยิกฟู เสียงแหบพร้อมกับอาการแตกเนื้อหนุ่มและหมกมุ่ครุ่นคิด

อย่างเดียวที่ผมต่างจากบ๊อบ คือผมเล่นกีตาร์ไม่เป็นสักกะนิด – เขาบอก และผมเชื่อก็ตอนที่เขามาที่ห้อง เขาหยิบกีตาร์ของผมมาเกาสองสามที่แล้วก็วางคืนที่เดิม จับคอร์ดยังไม่เป็นด้วยซ้ำ

ย้อนกลับไปตอนเราพบกันครั้งแรก เมื่อหัวค่ำนี้ ผมพบกับเขาในร้านหนังสือ ไม่สิ ฟังดูพิลึกและเก๋ไก๋เกินไป ร้านกาแฟ ร้านกาแฟแบบที่เราเห็นในหนังฝรั่งเศส โต๊ะเรียงรายหน้าร้านกางร่มบังแดด ร้านกาแฟในเมืองไทยมีแบบนี้ที่ไหนกัน เอาเถอะ อย่างน้อยให้ผมจินตนาการอะไรสนุกๆเกี่ยวกับเรื่องนี้สักหน่อย ก็ได้ เราพบกันในเซเว่น อีเลฟเว่น ต่อหน้าตู้เย็นขนาดยักษ์บรรจุเบียร์เย็นฉ่ำทางฝั่งซ้าย นมนานาชนิดตรงกลาง น้ำเปล่าฝั่งขวา เขาทะลึ่งพรวดมาที่ตู้เบียร์ โอเค เขาไม่ได้พูดประโยคนั้นกับผม คุณคงบ้าแล้วถ้าคิดว่าใครสักคนจะทักคนแปลกหน้าด้วยประโยคแบบน้น เรื่องพวกนั้นมันมีแต่ในเรื่องสั้นห่วยๆของนักเขียนโง่ๆเท่านั้นแหละ เขาพบกับผม ผมคิดตั้งแต่แวบแรกว่าไอ้หนุ่มนี่เหมือนบ๊อบ ดีแลน เอาเป็นว่าเขาอายุสิบแปด นักศึกษาตณะเภสัชศาสตร์ชั้นปีที่ 1 ซึ่งมีหน้าตาประพิมพ์ประพรายคล้ายบ๊อบ ดีแลน เอาให้ถูกคือหน้าตาประพิมประพายคล้ายนักแสดงหญิงคนหนึ่งที่รับบทเป็นบ๊อบ ดีแลน ตอนสามสิบ หน้าของเธอออ่อนกว่าบ๊อบ และไอ้หมอนั่นหน้าคล้ายๆเธอ เรื่องตลกยากอธิบาย แต่สนุกดีที่ผมบอกว่าเขาพูดอะไรเท่ๆกับผมในครั้งแรกที่เราพบกัน มันฟังดู โคตรจะบ๊อบ ดีแลน เลยว่าไหม

แต่เราก็พูดคุยกันเรื่องนั้นในเวลาต่อมา ผมน่าจะเป็นคนพูดประโยคนั้นมากกว่าเขา กล่าวตามสัตย์ผมก็เมาหมาไม่แดกเหมือนกัน เอาเป็นว่าผมพบไอ้บ๊อบที่ร้านสะดวกซื้อ ผมจ่ายค่าเบียร์ให้มัน จากนั้นมันก็ตามผมมาที่ห้อง ตลกดี เพราะแรกทีเดียวมันก็มีเรื่องอย่างว่ามาเกี่ยวข้องเหมือนกัน ใช่ว่าผมจะเป็นพวกหิ้วเด็กไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ามานอนที่ห้องซะที่ไหน แต่นี่บ๊อบ ดีแลนเชียวนะโว้ย เอาเป็นว่าแรกๆผมก็คิดแหละ จะชายหรือหญิงก็ไม่ใช่ปัญหา ถ้าไอ้เด็กนั่นหน้าเหมือนอันนา คารินนาล่ะก็แหล่มเลย คุณไม่ต้องรู้จักหรอก จะรู้จักนางในฝันผมไปทำไมมี

ที่ห้องของผม ซึ่งรกเละเทะยังกับรังหนู มีดีตรงที่ผมมีซีดีบ๊อบ ดีแลนอยู่สองสามแผ่น พวกอัลบั้มรวมฮิตน่ะ จริงๆผมมีเพลงของดีแลนเกือบครบ จากเอ็มพีสามราคาถูกที่ผมได้มาจากตลาดนัด ผมล่ะรักนักหนาตลาดนัดตลกๆ เพราะเพลงของบ๊อบดีแลนสิบอัลบั้ม ราคาห้าสิบบาท วางปนๆอยู่กับเพลงไทยกะหลั่วกะหลั่ว ขอแค่มีตาเหอะ ไอ้บ๊อบคงเมามาก่อน มันถามผมว่าให้ผมเซ้นในแผ่นให้ไหมพี่ มะเหงกสิมึง ผมตอบ

เราเปิดเบียร์คนละกระป๋อง ยัดซีดีบ๊อบ ดีอลนลงไปในเครื่องเสียงเขี่ยกางเกงและกางเกงในใช้แล้วไปวางมุมห้อง เรานั่งพิงขอบเตียง บ๊อบ ดีแลนตัวจริงอยู่ในอากาศบอกกับเราว่า เวลาจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง พวกที่เป็นที่หนึ่งในวันนี้จะเป็นที่โหล่ในวันพรุ่ง และเราชนกระป๋องฉลองให้เวลา -ซึ่งเปลี่ยนแปลงอยู่นิรันดร์ ตอนนั้นเองที่เราคุยกันเรื่องนี้ ประโยคที่ผมบอกคุณตอนแรก พ่อไอ้บ๊อบเคยเข้าป่าตอนหกตุลา เรื่องขั้นสุดยอดที่ยังพูดถึงได้ซ้ำๆจนไอ้บ๊อบ โคตรจะเอียน ตอนนี้มันไม่อยากกลับไปบ้าน เพราะพ่อไม่ฟังซีดีน้าหงาอีกแล้ว แต่ดูตัวเป็นๆในเอเอสทีวีแทน ผมถามไอ้บ๊อบว่ามึงเสื้อแดงเหรอ ไอ้บ๊อบหัวเราะขำๆ ตอบตรงไปตรงมาจนผมนึกว่านี่บ๊อบ ดีแลนมานั่งอยู่จริง ผมจะไปรู้ห่าอะไรพี่!

ตอนนั้นล่ะมั้งที่ผมพูดประโยคนั้นออกมา บ๊อบ ดีแลน หรือ คาราวาน หรือสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล หรือปริญญา เทวานฤมิตร ดลใจไม่ทราบ ช่างแม่ง สงสัยจะดาวแดงบนพื้นเขียวข้างกระป๋องมากกว่า ตลกดีเวลาพูดถึงดาวแดงชวนให้นึกถึงอะไรซ้ายๆ แต่ตอนนี้มันกลายเป็นยี่ห้อเบียร์ของคนมีกะตังค์ไปแล้ว

บทสนทนาที่เหลือพรั่งพรูจากปากไอ้บ๊อบ ซึ่งก็ตามที่ผมเล่าไป ก็ตลกดีที่เด็กปีหนึ่งที่เพิ่งรู้จักกันจะมาเล่าอะไรให้คนแปลกหน้าฟัง ผมอยากบอกมันเหลือเกิน บอกเหมือนทีบ๊อบบอก บอกว่า ถ้าผมไม่รู้จักบ๊อบ ดีแลย ผมคงคิดว่าเขาจะแก้ปัญหาทุอย่างได้ ลงชื่อ บ๊อบ ดีแลน อย่าว่าแต่ปัญหาเหตุบ้านการเมืองเลย ปัญหาของมันเองมันก็แก้ไม่ได้

รวมฮิตของบ๊อบ ดีแลนยาวสิบแปดเพลง จบเพลงสุดท้ายผมลุกไปเปลี่ยน ผมชอบอัลบั้ม เลือดบนรอยทาง มากที่สุด เพลงรักรันทด ผมว่าบ๊อบ ดีแลนเขียนเพลงรักได้ดีเป็นบ้า แล้วตอนที่เพลง แทงเกิ้ล อัพ อินบลู บรรเลงขึ้น ไอ้บ๊อบหันมาจูบผม บ๊อบ ดีแลนพบสาวแปลกหน้าในบาร์ รักกันอยบ่าสุดเหวี่ยงแล้วร้างลากันไป ก่อนจะมาพบกันอีกในหลายปีต่อมา และไม่สามารถจดจำกันได้อีกต่อไป ตอนจูบกับมันผมคิดถึงอีหลายปีหลังจากคืนนี้ สมมติว่าผมพบมันบนถนน ตอนที่บรรดาผู้คนที่ผมรู้จักล้วนกลายเป็นเพียงมายาภาพ ไม่ว่าจะเป็นนักคณิตศาสตร์หรือเมียของช่างไม้ เราคงเดินสวนกันไป มันจะชวนผมไปที่ห้องของมันไหม ส่งบทกวีของกวีชาวอิตาเลียนจากศตวรรษที่13 ซึ่งราวกับขุดชีวิตผมขึ้นมาเขียนให้ผมอ่านหรือเปล่า

จูบนั้นมีรสผาดเบียร์ของสังคมนิยม เราร่วมรักกัน ง่ายดายเพียงนั้น และสูญสลายถึงเพียงนั้น บ๊อบ ดีแลนดับสูญไปเหลือเพียงเสียงเศร้าๆในอากาศ ไอ้บ๊อบเป็นแค่เด็กหนุ่มผิวเผือดที่ผอมเกร็ง เด็กขบถที่เกลียดพ่อ และฝันถึงแม่ที่ไม่เคยพบอย่างโรแมนติก จู่ๆผมก็ฝันถึงเธอเหมือนกัน คนรักที่ลอยเลือนเลื่อนลับ ร่างที่ผอมเกร็งกับหน้าอกเล็กๆของเธอ ความฝันที่ค่อยซีดจางลงเหมือนรูปถ่ายเก่าๆของเธอ ผมร่วมรักกับเธอนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งอย่างเร่าร้อนรุนแรง อย่างชืดเฉยเย็นชา อย่างเงียบเชียบราวพิธีกรรมทางศาสนา และป่าเถื่อนเหมือนสัตว์ร้ายที่ต่อสู้กัน แต่เธอก็จากผมไปแล้ว ร่างเราพลิกคว่ำพลิกหงายผมเหวี่ยงมันไปทับรีโมทคอนโทรล บ๊อบ ดีแลนขาดเสียงลงและทีวีเปิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจรายงานข่าวภาคดึก ข่าวที่เหมือนกับช่วงหัวค่ำ เหมือนกับตอนเย็น เหมือนกับข่าวเมื่อปีที่แล้ว ข่าวที่กลายเป็นเพียงเรื่องขำๆ ข่าวซึ่งไม่เคยให้กระทั่งข้อมูลที่แท้จริง ผมอยากให้ทีวีเป็นสีขาวดำ จะได้ไม่ต้องแยกสีเสื้ออีก มากไปกว่านั้น สีไม่ได้ให้ความจริงกับเราอีกแล้ว บางทีภาพที่กัดสีออกจากจออาจทำให้เรามองเห็นอะไรชัดขึ้นมากกว่าสีที่บังตา ผมท้นถั่งหลั่งไหลตอนที่ผู้ประกาศข่าวสาวสรุปเรื่องราวตั้งแต่ยึดสนามบิน จนจบสิ้นที่สงกรานต์เลือด โลกยังขับเคลื่อนไปเหมือนที่บ๊อบว่า บ๊อบเคยแต่งเพลงประท้วงมากมาย แล้วเขาก็เลิกไป พระเจ้าหัวฟูที่กำลังโถมทับร่างของผมอยู่ ผมอยากให้บ๊อบเขียนเพลงให้กับเรา ผมหมายถึงเราทุกคน บ๊อบจะเข้าใจอะไรมากไปกว่าที่พวกเขาอยากให้เราเข้าใจไหม ผมไม่กล้าบอกใครว่าผมเป็นพวกสองไม่เอา เพราะที่จริงผมเอาทั้งสอง(ฮา!) ผมอยากบอกบ๊อบ ไอ้บ๊อบซึ่งนอนเปลือยอยู่ข้าผม ผมอยากปลุกมันมาแต่งเพลง แต่งเพลงสิวะ มึงคือบ๊อบ ดีแลนนะโว้ย เออ กูรู้ บ๊อบในจินตนาการบอกกับผมเป็นภาษาไทย กูฝากสวัสดี มิสเตอร์โจนส์ด้วย ผมนึกอยากบุหรี่ อยากถีบทีวีทิ้ง น้ำกามที่หลั่งไหลทำให้หัวใจผมว่างโหวงไปถึงไหนต่อไหน ‘มีบางอย่างเกิดขึ้นตรงนี้ แต่คุณไม่รู้เหี้ยอะไรเลย ถูกไหม ไอ้คุณโจนส์’ บ๊อบร้องเพลงนี้ให้กับพวกนักข่าว ร้องเพลงนี้ให้ผม และผมจะตะโกนใส่หน้าพวกแม่งที่ผมเอ่ยชื่ออกมาไม่ได้ ลงนรกแน่กู ไม่รู้ว่าผมพุดเรื่องที่ผมเอากับเด็กผู้ชายอายุสิบแปด หรือเรื่องที่ผมรู้อบู่เต็มอก

……………………………………….

ตอนที่เขาตื่นขึ้นนั้นห้องว่างเปล่า เขามองหาเธอไม่เจออีกแล้ว เขาบอกกับตัวเองว่า ช่างแม่งพลางผลักหน้าต่างให้เปิดกว้างออก รับสัมผัสเอาความว่างข้างในที่เขาไม่รู้ว่ามันมาจากไหน อาจนำพพามาโยการหักเหของโชคชะตาเพียงเล็กน้อยก็เป็นได้

เขาได้ยินเสียงเคลื่อนเข็มนาฬิกา ขณะเดินเล่นไปกับนกแก้วพูดได้ตามหาเธอที่ริมฝั่ง ท่าเรือซึ่งกะลาสีกรูกันเข้ามา บางทีเธออาจเลือกใครสักคนไปแล้ว เขาต้องรอเธออีกนานสักแค่ไหน รอให้เกิดการหักเหเล็กน้อยอีกครา ของโชคชะตาของเขา

ผู้คนบอกกับผมว่านั่นเป็นบาป ที่รู้และรู้สึกมากไปข้างในนี้ ผมยังคงเชื่อว่าเธอคือฝาแฝดของผมแต่ผมก็ทำแหวนของเราหล่นหายไปแล้ว เธอเกิดในฤดูใบไม้ผลิและผมเกิดมาช้าไป และผมขอยกให้เป้นความผกผันเล็กน้อยของโชคชะตา

Simple twist of fate เนื้อโดย บ๊อบ ดีแลน

วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา 10/1/53 : 00.03 น

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: