แอกแห่งความเป็นอื่น

กลางทะเลลึก เขาได้ยินเสียงเพรียกจากบ้านเก่า

สถานที่นั้นเต็มไปด้วยตรอกเล็กแคบเหมือนงูเลื้อย  เราไม่อาจจะเรียกได้ว่าตรอกเต็มปากนัก  เพราะที่แท้มันคือช่องทางเดินเล็กระหว่างสังกะสีกั้นฝาบ้านหลังหนึ่งกับอีก หลังหนึ่ง แต่ละบ้านเว้นช่องเล็กๆเหล่านี้ไว้พอดีคนเดิน ยิ่งบ้านเหลื่อมซ้อนกันมากเท่าใดตรอกเล็กก็ยิ่งคดเคี้ยวราวเขาวงกตซึ่งอาจ ถูกกีดขวางจากราวตากผ้า กระด้งตากปลา เศษขยะเกลื่อนกล่น กลิ่นเมือกคาวจากแอ่งน้ำขัง กลิ่นคาวปลาที่เพิ่งขึ้นจากทะเล หรือกลิ่นเน่าของปลาที่เริ่มบวมพอง

หมู่บ้านนั้นอยู่กลางดงมะพร้าว  หมู่บ้านเศร้าๆที่ร่องรอยของความปวดร้าวฉายชัดอยู่ในดวงตาของผู้คนซึ่งเหม่อ จ้องลงไปยังชายหาดหน้าหมู่บ้านเป็นบางครั้ง  เด็กๆเล่นฟุตบอลที่หาดทรายสั้นๆระหว่างเส้นเชือกซึ่งผูกโยงเรือหางยาวที่ทอด ตัวแน่นิ่งหนหน้าออกสู่ทะเล สายเชือกบางเส้นขึงตึงราวเรือเหล่านั้นมีชีวิต และกระหายการออกเดินทางตัดแนวคลื่นสู่เกาะที่ไม่มีใครรู้จักแล้ว  สนามฟุตบอลเก่านั้นคือลานทรายสุดหาดซึ่งตอนนี้ถูกขายไปทำสปาควบรีสอร์ท  เด็กๆจึงมาเล่นฟุตบอลกันบนชายหาดแคบๆซึ่งรกไปด้วยขยะ เตะบอลไปสองสามทีก็เปลี่ยนใจกระโดดลงทะเล ปีนป่ายอยู่บนเรือลำที่ผุซึ่งยังคงถูกทิ้งไว้ให้จมลงไปช้าๆอย่างทำอะไรไม่ ได้

เขาอาจได้ยินเสียงของยามเย็น

ดงมะพร้าวนั้นค่อยๆสีเข้มขึ้นตามสีของท้องฟ้าที่เปลี่ยนจาสีฟ้าในยามบ่าย ไปสู่สีส้มของสนธยาและปล่อยให้สีน้ำเงินของกลางคืนเคลื่อนมาคลี่คลุม  ในวันที่มีลม เสียงกรรโชกของทางมะพร้าวทำให้บางคนอกสั่น แต่บางเย็นที่ลมสงบ เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจของหมู่บ้านจะดำเนินไปราวกับมีอยู่มาก่อนนานนับนาน ใครบางคนเดินไปหาห้องน้ำที่ไหนสักแห่งเลี้ยวลัดหายไปในตรอกแคบ กลืนไปในเขาสวงกตสังกะสีซึ่งดังกรอบแกรบอยู่บนหลังคาซึ่งไก่เลี้ยงพากันปีน ขึ้นไปบินไล่กัน สถานที่นั้นยังคงมืดอยู่บางส่วน และบ้านที่พอจะมีไฟฟ้าก็ค่อยเปิดไฟขึ้นทีละดวง มันกระพริบราวกับลืมตาเชื่องช้าจาการหลับไหล  ยามค่ำคืนกำลังมา และควันจากการทำอาหารลอยอ้อยสร้อย มันคือโมงยามของกลิ่นอาหารจากบ้านนั้นบ้านนี้ เสียงพูดคุย ของคนเฒ่า เสียงทะเลาะของสามีภรรยา เสียงร้องไห้จ้าและเสียงหัวเราะของเด็กน้อยจากบ้านหลังใดหลังหนึ่งในเขาวงกต ของหมู่บ้านในดงมะพร้าวนั้น  เด็กๆซึ่งวิ่ตามกันเป็นพรวนเลี้ยวหายลับไปในตรอกหนึ่งเพื่อจะโผล่ขึ้นที่ อีกตรอกหนึ่งๆ เด็กๆที่ถูกผูกเกี่ยวอยู่ระหว่างโลกแห่งพิธีกรรมโบราณอันลึกลับและชวนหวาด สะทก กับ ละครทีวีที่วูบวาบและชวนให้รื่นเริง  เด็กๆซึ่งแต่งตัวด้วยเสื้อผ้ามือสองตามตลาดนัด ซึ่งไม่ว่าจะสวมเสื้อผ้าแบบไหนก็ไม่อาจซ่อนผิวที่ดำและผมที่แดงด้วยเกรียม แดดได้ เด็กๆซึ่งฝันจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับดินแดนที่พวกเขาดำรงคงอยู่โดยไม่เคย เป็นส่วนหนึ่ง เด็กๆซึ่งจะถุกปฏิเสธ หยามหยัน และทำลายความฝันทั้งจากผู้คน และจากความเป็นจริงของความจน หรืออาจจากผู้ใหญ่ของพวกเขาซึ่งไม่มีบัตรประชาชนและสำมะโนครัว

บ้านเก่าดูเหมือนห่างไกลออกไปจนมองไม่เห็น แสงกระพริบตรงขอบฟ้านั้นเป็นบ้านของผู้อื่น แสงนวลซึ่งไม่อาจครอบครองเป็นเจ้าของ สรรพสิ่งโยกไหวในจังหวะอ่อนนุ่มของคลื่นในคืนลมสงบ  ในสายลมยามดึกสงัดเขาได้ยินเสียงเพรียกจากบ้านเก่า

บางคนเดินทางมาจากดินแดนแสนไกล หอบเอาความทุกข์ยากใส่บ่ามาโดยไม่เคยได้ปลดมันลง เขาเกิดที่นี่หากก็เกิดมาพร้อมกับแอกแห่งความเป็นอื่น   หมู่บ้านดงมะพร้าวของเขาลึกลับและแปลกหน้า สกปรกและเต็มไปด้วยเชื้อโรค  เด็กๆของเขาเติบโตพร้อมกับแอกแห่งความเป็นอื่นและดิ้นรนอย่างเงียบเชียบที่จะเป็นอื่นจากหมู่บ้านดงมะพร้าว แต่กลิ่นเมือกคาวของน้ำครำและปลาตายจะเกาะกินพวกเขาไปชั่วชีวิต อยู่ในสายเลือดที่ไม่อาจลบลืม  ลมกลางคืนยะเยือกบาดผิวขณะแสงไฟสาดต้องมายังเรือของเขา

ค่ำคืนเยือกหนาว  ในทะเลซึ่งจู่ๆก็มีเจ้าของ เขาอยู่ที่นี่มาก่อนแต่ไม่เคยหรือไม่กระทั่งคิดฝันจะเป็นเจ้าของทะเลที่ใดตอนนี้ถูกล่ามตรวนจากปลาตายไม่กี่ตัวบนเรือของตนเอง

ทั้งที่อยู่ใกล้เพียงชั่วแล่นเรือเพียงไม่ถึงชั่วโมง บัดนี้เสียงเรียกจากบ้านเก่านั้นราวกับอยู่แสนไกลจนไม่อาจจะกลับไปหาได้อีกแล้ว

photo by filmsick

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: