สีของฟ้า

ซึ่งถ้าให้พูดเพียงคำเดียวแล้วก็คือ  อะไรที่ฉันพอจะหาได้ ฉันไม่ได้เดินออกไปหามันจริงๆ แต่สิ่งสวยงามทั้งหมดที่บรรยายมาต่างหากที่เข้ามาหาฉัน  เพื่อจะเป็นส่วนของแผ่นกระดานนั่น พวกเขาคงจะคิว่าฉันรักธรรมชาติ เพราะแทยจะตลอดเวลาเลยที่ฉันแหงนหน้ามองฟ้า โดยไม่ได้จับจ้องมัน  ทำไมจัต้องจับจ้องด้วยล่ะ?  ก็ในเมือตลอดเวลามันเป็นเพียงแค่การผสมกันระหว่างสีขาวสีฟ้ากับสีเทา และจากนั้นในช่วงพลบค่ำมันก็จะเป็นเพียงสีสันของยามเย็น

จุดจบ / รักแรก / ซามูแอล เบคเกตต์ / จิตติ พัวสุทธิ -แปล

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: