โรงแรมอัลฟ่าวิลล์ : บทที่2

2.ผมตื่นขึ้นเพราะเสียงเคาะประตู นาฬิกาบอกเวลา 8 .30 ในห้องที่ผิดม่าทั้งหมดและเปิดไฟทุกดวงผมไม่อาจบอกได้ว่านี่ตอนเช้าหรือกลางคืน ผมหลับไปแค่สองสามชั่วโมง หรือยาวนานข้ามวัน จะว่าไปผมไม่รู้ว่าจะตั้งต้นเอาจากช่วงเวลาใดด้วยซ้ำ

เสียงเคาะประตูถี่เร็วกระชั้น สามครั้งในหนแรก เพิ่มจำนวนอย่างไม่เป็นลำดับในครั้งถัดมา ผมงัวเงียลุกไปเปิดประตู ไม่แปลกใจที่เห็นแอนยืนอยู่ตรงปากประตู

“สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อมาริ ได้รับคำสั่งจากเมอร์ซิเออร์โกดาร์ดให้มาดูแลคุณ”

“มาริ?”

“ค่ะ ชื่อญี่ปุ่น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชื่อปลอม แค่ชื่อสำหรับการทำงานน่ะค่ะ คุณจะให้ฉันยืนตรวนี้อีกนานไหม” แอนกล่าวพลางเบียดตัวลอดแขนเขาเข้ามาในห้อง ชุดรัดรูปแบบนางยั่วชั้นสามที่เขาพบตอนเข้าห้องผิด กลิ่นน้ำหอมฟุ้ง คนละกลิ่นกับแอนที่เขาพบในห้องหลายชั่วโมงก่อน

“คุณไม่ได้ชื่อแอน?”

“แอนไหนคะ” เธอทำไขสือไม่ตอบความ เธอไม่รู้จักแอน หรือเธฮคือแอนที่แสร้งปลอมตัวมาหลอกให้ผมหัวปั่น ผมสับสนกับเวลาหนหนึ่งแล้ว ตอนนี้กำลังสับสนกับสถานะผู้คนอีกหน

แอน หรือ มาริ ก็แล้วแต่เธอนั่งลงบนปลายเตียงยีบย่นที่ผมเพิ่งลุกมาตั้งท่าจะปลดกระดุมเสื้อรัดรูปออก

“คุณจะทำอะไรน่ะ”

“ทำอย่างที่คุณอยากทำสิคะ ฉันเป็นเพียงวัตถุ กำลังจะเปลือยล่อนจ้อนต่อหน้า ฉันรู้ว่าคุณต้องการ ก่อนหน้านี้คุณเคยฉี่ให้ฉันดูด้วย มานั่งนี่สิคะ”

“ผมไม่เคยฉี่ต่อหน้ามาริ คุณคือแอน”

“ฉันชื่อแอนได้ถ้าคุณต้องการ มานั่งนี่สิฉันไม่กัดคุณหรอก”

เธอดึงรั้งผมให้เขยิบเข้าใกล้ หน้าขาผมแนบกับเข่าของเธอการบดเบียดอย่างเนิบนาบและนุ่มนวล เธอรู้งานเป้ฯมืออาชีพ ไม่รุกร้อนเร่งเร่า มีลูกล่อลูกชนให้ความกำหนัดฟักตัวเงียบเชียบ เธอปลดเข็มขัดของผมเชื่องช้า

“ตกลงคุณใช่แอนไหม”

“ค่ะ จะสนอะไรล่ะ จะชื่อไหนก็ตามฉันล้วนเป็นสตรีนางหนึ่งในห้องของบุรุษหนุ่มผู้หนึ่ง ของพรรค์นี้ไม่ต้องสอนกันมากนัก”

เธอปลดเข็มขัดสำเร็จแล้ว รั้งสายมันอย่างแรง ผมเซตามแรงกระชากล้มลงบนเตียงข้างเธอ นึกเกลียดกลิ่นน้ำหอมที่เธอใช้ มันฟุ้งแตะจมูกราวกับบ่งบอกความเป็นโสเภณีของเธอ ผู้คนคงตระหนักได้ตั้งแต่เห็นเธอเดินกรีดกรายในระยะไกล หรือกระทั่งเธอจากไปแล้ว กลิ่นหอมพิเศษเฉพาะ กลิ่นที่ทำให้นึกถึงโสเภณี ผมตั้งใจจะเขียนถึงเธอในเรื่องสั้น ในนิยาย หรือในบทภาพยนตร์ของผมกับเมอร์ซิเออร์ โกดาร์ด เธอควรจะถูกตระหนักรู้ด้วยกลิ่นน้ำหอม ดาวยั่วชั้นสามผู้หญิงเกรดต่ำตามซอกมืดของเมือง เขาสงสัยว่าลพบุรีมีโสเภณีประจำเมืองเช่นนี้ด้วยหรือ โสเภณีเฉพาะพิเศษที่มีจริตจะก้าน แต่ดูอ่อนหวานเคอะเขินราวสาวรุ่น เธอทำมันเป็นอาชีพหรือเพียงชั่วครั้งชั่วคราว นักศึกษาไซด์ไลน์ หรือหญิงบาร์กลางคืน ผมครุ่นคิดถึงวิธีที่ผมจะอธิบายเกี่ยวกับตัวเธอ ขณะที่เธอกำลังอธิบายตัวผมด้วยร่างกาย เนื้อแนบเบียดชิด สัมผัสอุ่นและหยุ่นนุ่มของริมฝีปาก ความคิดเริ่มเลื่อนไหลไม่ปะติดปะต่อ เคลื่อนจากสมองไปสู่รยางค์ส่วนปลายจมหายใต้ผ้าห่มในเครื่องปรับอากาศฉ่ำเย็น ผมกำลังเคลื่อนคล้อยสู่ความหลับไหลทั้งๆกำลังแข็งตัว

แอนเคาะประตูห้องของผมตอนสองทุ่มสามสิบ เธอนึกว่าผมออกไปข้างนอกหรือไปทานข้าว โทรเข้ามือถือผมก็ไม่ได้รับ เธอยังนึกงงที่ผมหลับเป็นตายอยู่ในห้อง เมอร์ซิเออร์ โกดาร์ดมาถึงแล้ว ผมขอเวลาห้านาทีสำหรับอาบน้ำเล็กน้อย ผมคุยกับเธอที่ประตูห้อง ตอนผมลุกไปเปิดประตูมาริซุกตัวหลับไหลใต้ผ้าห่ม ผมนึกขึ้นได้ว่าเธอคือแอนตอนที่แอนยืนหน้าประตูห้อง มองกลับไปก็เห้นร่างนั้นยังคงอยู่ รู้สึกถึงความเต่งตึงอวบสล้างโค้งเว้าอันวิจิตรแห่งสตรีเพศใต้ผ้าห่มด้วยซ้ำ นั่นเองผมจึงยืนขวางช่องทางการมองเห็นของแอน ผมคิดว่าแอนไม่ควรเห็นภาพนี้ ไม่ใช่ในเวลานี้ ไม่ใช่แอน นั่นทำให้ผมนึกเสียดายอยู่ลึกๆ

พอแอนจากไปผมรีบเลิกผ้าห่มดูพบเพียงโค้งนูนของรอยผ้าห่ม ผมตาฝาด มาริสลายลับดับสูญในชั่วพริบตา ผมเข้าใจเอาเองว่าเธอนอนอยู่ตรงนั้น ทุกอย่างเลอะเลือนเลื่อนลอย กระทั่งสัมผัสของผิวเนื้อเปลือยของเธอบนร่างของผมก่อนที่จะลุกไปยังลวงตา เธอน่าจะคือแอน เธอทั้งคู่เป็นคนเดียวกัน สรรพสิ่งไม่ชอบมาพากลไม่เรียงลำดับก่อนหลัง ไร้เหตุขาดผลบังเกิดขึ้นแล้วนับแต่ผมก้าวเข้ามาในอาณาเขตของอัลฟ่าวิลล์ บัดนี้ผมรู้สึกคล้ายถูกจับจ้องมองจากที่ไหนสักแห่ง

scenes from ALPHAVILLE directed by JEAN -LUC GODARD

บันดาลใจจาก AFTER DARK โดย HARUKI MURAKAMI

1 comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: