ลืม

เธอเคยคิดว่าเธอรักเขามาก แต่ไม่นานเธอก็ลืมเขาลืม ที่ไม่ได้หมายถึงว่า ไม่ได้คิดถึงเขา เว้นเสียแต่บางวันที่รู้สึกแปลปลาบในหัวอก

แต่หมายถึง ลืม ในความหายที่ว่าไม่ได้คิดถึงอีก เมื่อบังเอิญให้คิดถึงมันก็ไม่ได้เจ็บปวดอีก

“เขา” ไม่ได้เป็น เขา อีกแล้ว หาก”เขา”กลายเป็นเพียงเหตุการณ์หนึ่งที่ไม่มีความหมายอะไร

ผ่านเข้ามาเพื่อที่จะผ่านไป

และ “ไม่นาน” ก็อาจจะหมายถึง หนึ่งอาทิตย์ สองเดือน หรือ สามปี

เธอไม่มีทางรู้ เขาไม่มีทางรู้

เพียงแค่ในเช้าวันหนึ่งเธอตื่นขึ้น ดำเนินชีวิต และโดนรบกวนด้วยเรื่องต่างๆที่ไม่อาจเชื่อมโยงถึงเขาได้อีก

เราอาจกล่าวถึงเวลาหนึ่งร้อยปี

หรือตราบจนเซลล์สมองของเธอเสื่อมสลาย ไม่ใช่เพียงจำเขาไม่ได้ หากจำตัวเองก็ไม่ได้ด้วย

อย่างไรเสีย การลืมมีอยู่ และมันช่วยเท่ากับที่มันทำร้าย

สักวันหนึ่ง ที่ไม่ได้หมายถึงวันอันแน่นอน เพราะการจำและลืมไม่เปิดโอกาสให้เราตั้งข้อกำหนด

แต่สักวันหนึ่ง เธอก็จะลืม

กลิ่นของเขารอยไปตามสายลม กรุ่นอุ่นจะชืดเย็น เธอจะลืมว่าเขามีหน้าตาเป็นอย่างไร ไรเคราที่ข้างแก้ม หรือมือที่สากระคาย

สักวันเธอจะลืมสิ้น

และมันคงดีสำหรับทุกคน เพราะที่จริงแล้วความทรงจำ นั้นเศร้าสร้อยยิ่ง

scene from PARIS,TEXAS directed by WIM WENDERS

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: