ลืม

เธอเคยคิดว่าเธอรักเขามาก แต่ไม่นานเธอก็ลืมเขาลืม ที่ไม่ได้หมายถึงว่า ไม่ได้คิดถึงเขา เว้นเสียแต่บางวันที่รู้สึกแปลปลาบในหัวอก

แต่หมายถึง ลืม ในความหายที่ว่าไม่ได้คิดถึงอีก เมื่อบังเอิญให้คิดถึงมันก็ไม่ได้เจ็บปวดอีก

“เขา” ไม่ได้เป็น เขา อีกแล้ว หาก”เขา”กลายเป็นเพียงเหตุการณ์หนึ่งที่ไม่มีความหมายอะไร

ผ่านเข้ามาเพื่อที่จะผ่านไป

และ “ไม่นาน” ก็อาจจะหมายถึง หนึ่งอาทิตย์ สองเดือน หรือ สามปี

เธอไม่มีทางรู้ เขาไม่มีทางรู้

เพียงแค่ในเช้าวันหนึ่งเธอตื่นขึ้น ดำเนินชีวิต และโดนรบกวนด้วยเรื่องต่างๆที่ไม่อาจเชื่อมโยงถึงเขาได้อีก

เราอาจกล่าวถึงเวลาหนึ่งร้อยปี

หรือตราบจนเซลล์สมองของเธอเสื่อมสลาย ไม่ใช่เพียงจำเขาไม่ได้ หากจำตัวเองก็ไม่ได้ด้วย

อย่างไรเสีย การลืมมีอยู่ และมันช่วยเท่ากับที่มันทำร้าย

สักวันหนึ่ง ที่ไม่ได้หมายถึงวันอันแน่นอน เพราะการจำและลืมไม่เปิดโอกาสให้เราตั้งข้อกำหนด

แต่สักวันหนึ่ง เธอก็จะลืม

กลิ่นของเขารอยไปตามสายลม กรุ่นอุ่นจะชืดเย็น เธอจะลืมว่าเขามีหน้าตาเป็นอย่างไร ไรเคราที่ข้างแก้ม หรือมือที่สากระคาย

สักวันเธอจะลืมสิ้น

และมันคงดีสำหรับทุกคน เพราะที่จริงแล้วความทรงจำ นั้นเศร้าสร้อยยิ่ง

scene from PARIS,TEXAS directed by WIM WENDERS

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: